Diep in mijn hart wil ik topsporter zijn

Gister was het zo ver, het #ChickStartEvent in Nieuwegein. Martine en Nienke hebben een prachtige dag georganiseerd waar ik veel na heb mogen denken. Ben ik er achter gekomen hoe fijn het eigenlijk is dat ik zo goed weet wat ik wil, maar dat sommige dingen ook super confronterend zijn. Ik heb gister stukjes gevlogd en ik zal er nog een blogpost over schrijven, maar eerst wil ik dit delen. Tijdens de workshop Purpose & Passion hebben we meerdere oefeningen gedaan.

Een van die oefeningen was om vijf minuten lang iemand in haar ogen aan te kijken en te vertellen wat je eigenlijk diep in je hart wilt. Wij denken meestal vanuit ons hoofd en nemen ons hart niet mee. Wat eigenlijk zonde is. Vijf minuten lang moest ik zeggen: ‘Diep in mijn hart wil ik … ‘. Confronterend. Binnen een minuut rolde de tranen over mijn wangen. Waarom? Omdat sommige dingen nog steeds veel pijn doen.

Diep in mijn hart wil ik topsporter zijn.

Dat was een van de dingen die snel in mij op kwam. Mijn droom om topsporter te zijn zal nooit meer helemaal in vervulling gaan. Ik zal nooit meer in het Nederlands hockeyteam komen en ook nooit meer in het Nederlands team voor dressuur/springen. Nooit. Daar ben ik nu te oud voor. Als in, dan had ik jaren geleden al op goed niveau moeten presteren.

Soms baal ik dat ik vroeger alleen maar oog had voor de paardensport. Mijn hele hart en ziel lag op jonge leeftijd al bij het paardrijden en alle andere sporten telde eigenlijk niet mee. Mijn broer hockeyde in de jeugd op heel hoog niveau en daar ben ik apentrots op. Misschien stiekem wel een beetje jaloers, puur omdat ik het zelf ook zo graag had gewild. Maar dat is puur hoe ik er nu op terug kijk. Destijds had ik niet echt oog voor hockey. Paardrijden was echt het enige wat telde.

Mijn broer koos ervoor om een stapje terug te doen, geen topsporter op het allerhoogste niveau te worden. Nadat hij heel veel heeft bereikt in de jeugd. Mocht je dit lezen broer, weet dat ik apentrots op je ben. Ik begrijp enigszins heel goed dat hij geen topsporter wou worden. Niet iedereen heeft die passie en hij wou ook nog wel eens andere dingen doen dan alleen maar hockeyen en alles wat er bij hoort. Ik merk aan mezelf dat ik dat soms lastig vind. Ik denk namelijk heel anders en dat is puur omdat ik zelf heel graag die topsport had willen halen. Mijn discipline is ijzersterk en als ik eenmaal iets in het vizier heb dan doe ik er alles voor en laat ik als het moet alles aan de kant liggen. Ik heb dan een bepaalde focus waar alles voor aan de kant moet. Dat ik dan zowel geen topsporter ben met paardrijden als met hockey doet me meer pijn dan ik van te voren dacht. Natuurlijk weet ik wel dat het bij me speelt, maar dat de tranen er door over mijn wangen rolde? Nee. Dat wist ik niet.

Ik ben dan ook heel blij dat ik dit jaar weer ben gaan hockeyen. Ik zal dan nooit de topsport daarin behalen, maar plezier beleef ik er wel weer aan. Dat is natuurlijk het aller belangrijkste. Qua paardrijden ligt er natuurlijk nog heel veel open. Wie weet komt mijn droom wel uit en staat er over een aantal jaar wel een mooi complex om mijn droomhuis. Wie weet rijd ik ooit wel internationaal. Ik hoop het, maar zeker weten doe ik het niet. Tot die tijd hoop ik dat ik snel weer een eigen paard heb zodat ik daar weer van kan genieten. Want dat ik het paardrijden mis mag duidelijk zijn. Alleen ik kan gewoon niet genieten van andermans paard. Lukt me niet.

Lieve Martine en Nienke, bedankt voor de prachtige dag en inzichten. Dinja bedankt voor de mooie workshop.

Liefs

Ps: deze blogpost is geschreven vanuit mijn opinie.

12 Comments

  1. Japkejanneke 27 november 2016 / 11:31

    Heel mooi geschreven, Kirsten. Ik heb die workshop gisteren ook gedaan en ik vond die oefening zo moeilijk. Het was ook zo eng om sommige dingen hardop uit te spreken.

    • Kirsten 27 november 2016 / 11:46

      Dankjewel Japke. Ondanks dat er bij mij best veel uit kwam vond ik het vooral confronterend dat het zoveel met mij deed. De tranen rolde snel over mijn wangen, haha. Maar wel echt een hele goede oefening.

  2. Paula 27 november 2016 / 11:44

    Mooi artikel! Ik had ook graag andere keuzes gemaakt een aantal jaar geleden, dan was ik voor de topsport gegaan.. Maar mijn vwo diploma en daarna mijn studie was belangrijker voor me, maar bij paardrijden speelt leeftijd gelukkig niet zozeer een rol.. er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden! Maar ik weet van mezelf dat een carrière en een gezin ook belangrijk is voor mij, de tijd zal leren met welke keuzes ik tevreden kan zijn 🙂

    • Kirsten 27 november 2016 / 12:38

      Bedankt Paula! Welke sport beoefen/beoefende je? De tijd zal het leren, zolang je maar gelukkig bent met datgene wat je doet :).

  3. Bregje 28 november 2016 / 09:41

    Wat een mooi artikel Kirsten! Ik vond het een bijzondere en ook wel zware oefening en ook bij mij rolden de tranen over mijn wangen. Ik hoop dat je droom in de paardensport alsnog uitkomt voor je, volg de rivier 😉

    • Kirsten 28 november 2016 / 10:54

      Bedankt Bregje! Ja het maakte bij veel mensen wat los. Ik ga mijn best doen, dankjewel :).

  4. Mariska 28 november 2016 / 12:53

    Wat me heel erg opvalt dat bij veel mensen de puzzelstukjes op hun plek vallen. Dat je wel al veel dingen wist, maar vaak je niet doet wat je eigenlijk wilt. Ik kan me deels echt goed inleven wat je bedoeld. Alleen heb in dit op een ander gebied. Super mooi geschreven ook! xx Mariska

    • Kirsten 28 november 2016 / 13:14

      Het zijn inderdaad de puzzelstukjes die steeds vaker op zijn plek vallen. En dat geeft een heel fijn gevoel. X

  5. Merel 6 december 2016 / 10:50

    Wat dapper dat je dit met ons wilt delen. Ik vind het heel knap dat je zomaar durft toe te geven dat je ergens spijt van hebt.

    • Kirsten 6 december 2016 / 16:07

      Hoi Merel, dankjewel! Ik denk niet dat ik perse spijt heb. Op dat moment was dat voor mij de juiste keuze en had ik maar 1 ding in het vizier: paardrijden. Maar als de situatie anders was, dan had ik waarschijnlijk wel meer mijn ogen open gehouden voor andere sporten zoals hockeyen. 🙂 Dankjewel voor je reactie!

  6. Juudith 15 december 2016 / 15:08

    Mooi geschreven! Knap dat je het zo even hier neer zet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *