Verslag van de Bauke Mollema tocht 2017!

Het is alweer een week geleden dat ik samen met Anouk de Bauke Mollema Tocht 2017 fietste. We hadden ons in eerste instantie ingeschreven voor 65 km, maar besloten uiteindelijk tocht voor de 110 te gaan. Vandaag vertel ik mijn ervaring!

Het evenement begon en eindigde op de Grote markt. In de ochtend stond hij vol met alle starters voor de 165 km en de 110 km. Bij aankomst op de Grote markt hadden Anouk en ik even een stress momentje. “Ehh hebben we eigenlijk wel een start nummer?” “Hadden we die uit moeten printen?” “Misschien staat het in de mail?” Gelukkig. Het stond in de mail en het hoefde niet uitgeprint te zijn. Scheelde weer een hoop gedoe, haha. Goed. Eenmaal ons stuurbordje opgehaald konden we van start. Anouk fixte nog even een gratis bidon bij Trek want die van haar lag nog thuisthuis en haar flesje viel telkens uit de bidon houder. Top. Tijd om te vertrekken dus. Wel jammer dat er op onze stuurbordjes nog 65 km stond, maar goed, niks aan te doen. (En een beetje eigenschuld, haha)

Eenmaal van start voelde Anouk haar banden toch iets zacht aan, maar we hadden beide geen pomp bij ons dus we fietsten gewoon lekker verder. Vanaf het begin was het al een super mooie route. Sommige stukken fiets ik zelf regelmatig, maar op andere plekken was ik nog nooit geweest. We hadden behoorlijk veel windtegen en besloten dat als we een groep tegen kwamen die we bij konden houden, dat we daarbij zouden aanhaken, mits zij ook akkoord waren. Scheelt natuurlijk een hoop met de wind. We kwamen eerst een groep tegen, maar ik hield het niet bij, haha. De griep van de week ervoor zorgde ervoor dat ik niet voldoende snelheid kon maken.

Eenmaal bij de Bauke Mollema Bult aangekomen begon ik aan te zetten, want daar werd er gemeten! Anouk wist dat blijkbaar niet want die verklaarde me een beetje voor gek, haha. Na de bult kwam er weer een groep aan en daar zijn we bij aangehaakt. Met hun hebben we de gehele tocht afgefietst. We hadden een gemiddelde van 25,7 km/u en ik had een max van 41,8 km/u.  Bij 40 km, als ik mij niet vergis, hadden we de eerste stop. Er stond overal wat te drinken, eten en je kon naar de wc. We gingen even bijtanken en daarna weer door.

Het was super fijn fiets weer en Anouk en ik hielden het lekker vol. Ik merkte op een gegeven moment weinig van het feit dat ik de week ervoor nauwelijks iets  heb kunnen doen door de griep. Er waren genoeg momenten waarop ik even kon versnellen en ik heb ook een paar keer voorop gereden. Je zal begrijpen, er waren een hoop “first times” tijdens deze tocht voor mij. Ik kreeg veel complimenten over m’n fiets en dat is natuurlijk altijd leuk om te horen.

Overal was de tocht goed aangegeven en het was duidelijk waar we naartoe moesten. Groningen is eigenlijk een hele mooie provincie en ik vind het heel leuk dat ik nu door het fietsen meer van de omgeving zie.

Er waren in totaal twee stops en ook bij de tweede was er genoeg te eten en drinken. Je kon je bidon met Isostar laten vullen en even uitrusten. Wij gingen hier alleen even snel wat eten halen en fietsten daarna weer naar de rest van de groep die iets verderop aan het eten waren met hun familie. Na een korte stop was het toen weer tijd om te gaan. We zaten toen op 80 km geloof ik, dus zover was het niet meer.

Even voordat we de stad in fietsten moesten we een stuk over kasseien fietsen, het voelde alsof het mijn langste drie minuten van m’n leven waren. Wat een hel, haha!  Echt dat kleine stuk leek eeuwen te duren en dat vond ik ook het minst leuke stukje. Al hoort het er ook wel een beetje bij. Eenmaal de kasseien gepasseerd waren we niet heel veel kilometers meer verwijderd van de Grote markt.

Op de Grote markt kregen we bij de finish meteen onze medaille en kregen we te horen waar we onze fiets konden stallen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het heel eng vond om mijn fiets daar neer te zetten. Ja er staan 100en fietsen, de een nog duurder dan de ander, maar er stond alleen aan de voorkant iemand te controleren. Je had namelijk een polsbandje met een nummer en die moest overeen komen met je nummer op je stuurbord. Anders mocht je de fiets niet meenemen. Ik zorgde er dus voor dat ik m’n fiets op een plek neerzette dat je hem alleen kon pakken als je er echt moeite voor had gedaan en niet zomaar over het hek aan de zijkant kan tillen.. Je weet het maar nooit namelijk.

Eenmaal de fiets veilig op z’n plek gezet kwam Eveline naar de Grote markt en waren de eerste zes biertjes al besteld. Tijd om te proosten en in het zonnetje bij te komen! Uiteindelijk hebben we nog best lang op de Grote markt gezeten en kwam ik Japke ook nog tegen.

Een aantal biertjes, een patatje en een kroket later was het tijd om de fiets weer te pakken en naar huis te peddelen. Eenmaal thuis ging ik douchen en slapen. Ik was kapot, maar wat was het leuk!!

Ik heb echt enorm genoten van de tocht en wil volgend jaar zeker weer mee doen. Wie weet fiets ik in de tussentijd nog wel een paar andere tochten.

 

Volg mij ook hier:

2 Comments

  1. Juudith 14 augustus 2017 / 12:20

    Tof! Wat een afstand zeg! Stoer dat jullie nog even flink wat meer km gingen maken! Lijkt me erg leuk om ook eens zo’n toch te fietsen!

    • Kirsten 14 augustus 2017 / 13:58

      Haha ja t was ook behoorlijk ver, maar wel echt heel lekker! Zeker als je met een groep mee fietst valt het uiteindelijk allemaal best mee, althans, dat vind ik haha. Ja georganiseerde tochten vind ik echt leuk, dus ga het zeker vaker doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *