Een vriend/vriendin van je heeft een burn-out. (Tips!)

Je hebt deze blogpost aan geklikt omdat een vriend, vriendin, familielid, collega of iemand anders die je aan het hart gaat is uitgeschakeld door een burn-out. Je wilt graag iets voor diegene doen, maar weet niet zo heel goed waar je moet beginnen. Vandaag deel ik mijn tips met jou.

 

De meeste weten inmiddels wel dat ik in november 2017 (ongeveer) een burn-out heb gekregen en daardoor veel dingen stop heb moeten zetten. Ik kon echt helemaal niks meer en was ver aan het einde van mijn Latijn. Op mijn dieptepunt kostte het mij enorm veel energie om naar de supermarkt gaan, laat staan studeren. Ik ben blij dat het nu een heel stuk beter met mij gaat, want als ik vanuit mijn eigen ervaring mag spreken; ik vind mijn burn-out zwaarder dan mijn depressie die ik had toen ik jonger was.

Wat ik heb gemerkt is dat mijn omgeving het behoorlijk lastig vind om, om te gaan met mijn burn-out. Want, wat zeg je eigenlijk tegen iemand die het allemaal even niet meer weet? Wat kan je wel en wat kan je eigenlijk niet zeggen? Ik hoop dat ik je daar vandaag een antwoord op kan geven. Of in ieder geval een zetje de juiste richting in geven. 

Boosdoeners

  • Ben je alweer aan het werk/studeren
    Dit is een vraag die ik heel vaak heb gekregen. En elke keer als iemand hem stelt voelt het als een steek in mijn hart. Het voelt alsof de ander mijn ziekte niet serieus neemt, alsof diegene het niet begrijpt. Ik kan begrijpen dat het een rare ziekte is en dat je niet begrijpt hoe het werkt. Maar er zijn weinig vragen die ik erger vind dan deze. Het voelt alsof ik niet de tijd mag nemen om weer gezond te worden, alsof ik faal. Terwijl ik dat gevoel zelf al heb. De vraag is vast heel goed bedoeld, maar bij mij komt ie niet zo lekker binnen. Door deze vraag te stellen leg je een bepaalde druk op bij degene met een burn-out en dat is precies datgene wat je beter niet kan doen.
  • Wat doe je dan eigenlijk de hele dag
    Ook dit is er een die je beter achterwege kan laten. Degene met een burn-out voelt zich al klote en nutteloos en het word er niet bepaald beter op met deze vraag. Het komt over alsof diegene haar tijd verdoet, iets nuttigs moet gaan doen. Terwijl hij/zij dat heus wel wilt, maar het gewoon écht niet lukt. Het lichaam schreeuwt om stop, het kan niet meer.

Dingen die wel werken

  • Stuur af en toe een appje (of kaartje) met de vraag hoe het die dag gaat
    Als je vraagt hoe het die dag gaat, leg je de nadruk niet op die slechte dag die misschien net geweest is, of op het onbekende van morgen. Diegene kan  je vertellen hoe hij/zij zich nu, die dag, op dat moment voelt. Dat is namelijk ook het enige waar diegene waarschijnlijk mee bezig is. Als ik voor mezelf spreek, ik heb echt een paar maanden in een roes geleefd. Geen idee wat ik sommige dagen heb gedaan. Ik heb dagen in bed gespendeerd. Huilend over het gevoel wat mij overviel. Ik heb me dagen behoorlijk eenzaam en alleen gevoeld, terwijl ik helemaal niet alleen ben. Dat eenzame gevoel kan je voor een deel bij diegene weghalen door af en toe een berichtje te sturen. Het gaat om iets kleins, dat je aan diegene denkt.
    Daarbij is het ontvangen van een kaartje heel fijn (althans, dat kan ik me zo voorstellen) Door een kaartje te sturen verplicht je iemand niet direct te reageren, terwijl die druk er bij (whats)app wel vaak ligt. Als je een appje stuurt kan je er nog bij sturen dat diegene niet hoeft te reageren, of alleen hoeft te reageren als diegene zich daar goed bij voelt.
  • Zorg voor afleiding
    Degene met een burn-out kan soms zo in haar eigen bubbel zitten dat het lastig is om daar even uit te komen. Zorg voor wat afleiding. Maak het iets kleins, breng een bosje bloemen langs en ga een kop thee/koffie samen drinken. Zorg dat de drempel laag blijft en dat er niet te veel prikkels bij komen. Vooral in het begin is degene met een burn-out zijn complete overzicht kwijt. Ben jij nou iemand die hier heel goed in is, help hem/haar daar dan mee. Probeer het in kleine stukjes te hakken en creëer op die manier weer overzicht.
  • Praat met hem/haar
    Zorg dat je contact houdt met degene die een burn-out heeft, dat ie zich niet eenzaam gaat voelen. Ik heb echt dagen gehad dat ik me heel eenzaam voelde. Leeftijdgenoten, studiegenoten, vriendinnen en vrienden die gewoon naar college gingen terwijl ik niks kon. Ik wilde zó graag, maar ik kon niks. Ik hoop dat je begrijpt dat dat enorm eenzaam kan voelen. Maak soms even tijd voor diegene vrij. Loop even langs, geef een knuffel en praat met elkaar. En vooral niet altijd over de burn-out. Praat lekker over koetjes en kalfjes. Soms wil diegene misschien vooral uit huilen, of dat jij vooral aan het woord bent en de ander gewoon kan luisteren. Het andere moment wilt degene met de burn-out misschien juist wel heel graag haar verhaal kwijt, luister er dan naar.
  • Ga samen naar een rustige plek
    Het kan ook heel fijn zijn om samen bijvoorbeeld naar een meer te gaan of op het strand te wandelen. Lekker wandelen, misschien even ergens zitten en vooral praten als jullie daar zin in hebben. Samen stil zijn kan ook goed zijn, het gaat er vooral om dat je laat zien dat je er voor diegene bent.

 

Voor nu zijn dit mijn tips, ik hoop dat je er wat aan hebt. Wens diegene sterkte, wees er voor hem/haar en laat zo nu en dan wat van je horen. Leg geen druk op haar/zijn schouders, maar wees er gewoon. Dat is echt hetgeen wat de ander nodig heeft.. 🙂 Oh en dit zijn tips geschreven vanuit mijn ervaring! 

Liefs,

Kirsten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *