Geen tijd = geen prioriteit!

Hoe vaak ik niet van vriendinnen/bekende hoor “als ik zoveel tijd als jou zou hebben zou ik ook zoveel sporten”. Ja, ik heb momenteel meer tijd dan iemand die fulltime naar school gaat (of werkt), maar toch kost het mij ook tijd. Ik heb net zo goed maar 24 uur in een dag. Geen tijd? Dan is het geen prioriteit! Niet direct het antwoord waar je op zit te wachten, maar zo zit het natuurlijk in de meeste gevallen wel. Vandaag vertel ik je er meer over. Lees je mee? Volg mij ondertussen ook op Instagram!

“Ja maar ik heb echt geen tijd hoor…”

Als iemand dit tegen me zegt, ga ik nog net niet over m’n nek ;). Nee, oke zonder fratsen. Ik geloof nooit zo in de term “geen tijd”. We hebben namelijk allemaal 24 uur per dag en het is aan ieder voor zich om deze uren zo te besteden dat je er dat uit kan halen wat voor jou het beste voelt. Dit is natuurlijk een beetje kort door de bocht. Van die 24 uur slaap je er (hopelijk) zo’n 7-8, werk je er waarschijnlijk ook ongeveer 8 en de overige uren zijn vrije tijd. Een deel breng je onderweg door, liggend op de bank, studerend, met vrienden en sommige uren breng je sportend door, tenminste als je daar voor kiest ;).

Laat ik voorop stellen dat het niet erg is als je “geen tijd” hebt om te sporten. Je vindt iets anders op dat moment gewoon belangrijker dan het euforische gevoel wat sporten je geeft. Dat is een keuze en daar is, op zich, niks mis mee (als je het maar niet te vaak doet). Er staat alleen wel iets tegenover: wanneer je er voor kiest om op de bank te blijven liggen in plaats van je in het zweet te werken tijdens een bootcamp, gym sessie of tijdens het hardlopen (om maar een paar voorbeelden te noemen), dan ga je op de lange termijn nooit fitter en sterker worden. Natuurlijk is rust mega belangrijk (iets wat ik zelf echt nog veel serieuzer moet nemen), maar ik heb het in dit artikel niet over een rustdag na een paar trainingsdagen, maar ik heb het over de structurele rust die jij dagen, misschien wel weken achter elkaar neemt.

You don’t get the ass you want by sitting on it.

 

Veranderen kost tijd en gaat gepaard met vallen en opstaan

Een aantal jaar geleden was ik alles behalve tevreden met mijn spiegelbeeld. Maar zodra iemand tegen mij zei dat ik dan wat minder moest eten en wat meer moest bewegen werd ik boos. Ik schoot, net als mensen dat nu tegen mij doen, direct in de verdediging. “Ja maar het is zo lekker” “Ik rij al heel vaak in de week paard, ik heb echt geen tijd om ook nog naar de sportschool te gaan hoor”. Oh boy, wat had ik dit fout, haha! Begrijp me niet verkeerd; ik ben nog steeds gek op (lekker) eten en vind het ook erg belangrijk dat je af en toe kan zondigen. Dit doe ik zelf ook, maar zolang het maar in balans is met de rest. Het is namelijk heel simpel: zolang jij meer verbrand dan je naar binnen werkt, val je af. Wanneer jij meer naar binnen werkt dan dat je verbrand, kom je aan. Is je verbranding gelijk aan je inname, dan blijf je stabiel.

Ik heb nog steeds wel eens dagen (ok ook wel eens weken) dat het even niet lukt. Dan kom ik in een vicieuze cirkel en dan wilt het allemaal even niet. Als reactie denk ik “ach wat maakt het ook allemaal uit, die zak chips kan er nu ook nog wel bij”. Vervolgens slaap ik slecht, voel ik mij de volgende ochtend moe en vind ik dat ik niet hoef te sporten en vervolgens raak ik uit m’n ritme. Voor mij is ritme enorm belangrijk. Zodra ik in mijn ritme zit, kom ik in een flow waar niemand mij uit kan halen. Ik heb dan het ene fijne (sport) moment na het andere en ik voel mij energieker dan ooit.

Daarnaast zorg ik er voor dat ik mijn sport momenten in mijn agenda zet. Ik maak er echt een activiteit van. Door het op te schrijven neem je het vaak al direct een stuk serieuzer.

Het is dus niet erg om sporten niet als prioriteit te zien, maar ga dan ook niet zeuren over dat je geen progressie maakt en dat je geen energie meer hebt.

Medische gevallen zijn natuurlijk een heel ander verhaal! 

 

Maak jij van sporten een prioriteit? Of ben jij degene die telkens zegt geen tijd te hebben en dan ook ontevreden blijft? Vraag jezelf af of je gewoon niet wílt sporten en daarmee gaat accepteren dat je nooit de fitste versie van jezelf gaat worden, of wil je het eigenlijk wel, maar moet je nog het een en ander veranderen? Ik ben benieuwd! 

 

Liefs,

Kirsten

 

2 Reacties

  1. 26 april 2018 / 18:59

    Ik maak van sporten niet echt een prioriteit. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik minimaal 2 keer in de week wat doe (dit kan spinning zijn maar ook fietsen) verder gaat het een beetje met vlagen. De ene week ga ik 4 a 5 keer (en dat is ook echt mijn max) en de andere week 2 keer.. De ene week heb ik gewoon meer puf als de andere

    • Kirsten
      Auteur
      1 mei 2018 / 11:10

      Als dat voor jou werkt is dat natuurlijk helemaal prima!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *