Hoe gaat het met mijn benen?

Hee! Daar ben ik EINDELIJK weer. Ik ga je vandaag een update geven over mijn benen. Als je nieuw op mijn blog bent zal je je misschien afvragen wat er dan aan de hand is met mijn benen. Dat zal ik eerst even uitleggen en daarna geef ik je een update. Lees je mee?

Goed, eerst even een korte samenvatting over wat er aan de hand is. Mocht je al weten wat er aan de hand is, scroll dan even verder naar beneden voor de update! 

Sinds vorig jaar heb ik regelmatig veel pijn in mijn benen. Voornamelijk in mijn quadriceps (bovenbeen spieren). Het ene moment doet het super pijn, het andere moment heb ik nagenoeg nergens last van, maar er zijn ook veel dagen dat het heel erg zeurt. Het lastige is dat ik er soms weken elke dag last van heb (in verschillende mate) en soms heb ik er weken geen last van. Traplopen doet dan enorm zeer, wandelen, laat staan sporten. Ik ging er mee naar de dokter en die wist het niet. De fysio heeft eerst een paar keer gemasseerd, maar het bleef maar terug komen. Ik ben toen doorverwezen naar een psychosomatische therapeut en sindsdien gaat het een heel stuk beter. In het kort is er het volgende aan de hand: ik heb een overprikkeld zenuwstelsel. Hoe dit precies in elkaar zit heb ik in de onderstaande blogpost uitgelegd.

Mijn spieren en gewrichten mankeren niks, maar de 30 km weg in mijn zenuwstelsel is een snelweg geworden. Goed, verdere uitleg dus in onderstaande blogpost.

Wat is nu eigenlijk die pijn waar ik het telkens over heb?

 

Maar hoe gaat het nu?

Laatst had ik weer een enorme dip, nadat het eindelijk wel weer best goed ging. Ik moet zeggen dat ik op dagen dat ik moe ben best veel last heb.  Of als ik bijvoorbeeld een week veel heb gewerkt. Het blijft een raar en moeilijk te beschrijven pijn. Het is namelijk geen spierpijn of kramp. Ik had laatst zoveel pijn dat ik, terwijl de tranen over mijn wangen rolde, mijn ouders belde en vroeg of ik weer een nieuw “traject” in mag gaan. Ik voelde me zo klote, ik wil zo graag dat het eens afgelopen is met de ellende.. Gelukkig mag dat van mijn ouders en zal ik daardoor 15 augustus naar Ellen Tiben gaan. Zij denkt namelijk dat het aan mijn hormonen ligt.

Momenteel doet het wel weer een stuk minder pijn dan, pak ‘m beet, vier maanden terug, maar ik heb nog genoeg momenten dat ik met m’n handen in het haar zit. Het is dus lang niet opgelost en ik blijf ook nog puzzelen met hoe en wat. Ik hoop enorm dat Ellen mij kan helpen, maar daar ben ik haast wel van overtuigd.

In de tussentijd luister ik goed naar mijn lichaam. In plaats van dat ik de hele dag door draaf neem ik nu meer en bewust pauze tussendoor.

Trainen op dagen met pijn

Ik had met de psychosomatische therapeut afgesproken meer balans te creëren in mijn manier van leven. Meer te luisteren naar mijn lichaam en in plaats van pieken en dalen meer naar een stabiele lijn te gaan. Ik dacht dat ik hierdoor niet kon/mocht trainen als ik pijn had. Dan heb ik het wel echt over de dagen waarop ik écht veel pijn heb, niet de pijn die ik dagelijks in mijn benen voel.
Dus daar had ik het van de week met haar over toen ik weer op gesprek kwam. Daarin kwam naar voren dat ik juist moet trainen, ook als ik pijn heb. Als ik namelijk niet ga trainen op dagen dat ik pijn in mijn benen voel, bevestig ik mijn zenuwstelsel dat ik pijn heb en er iets aan de hand is. Terwijl er dus niks met mijn spieren/gewrichten is.

We hebben nu een soort schema gemaakt waarin ik de ene week 3x fiets en 2x in de gym ben en de andere week 2x fiets en 3x in de gym. Op deze manier train ik ook op dagen als het even minder gaat. Mocht ik echt pijn hebben en er staat een rondje fietsen op de planning, dan moet ik 25 km gaan fietsen. Daarbij ga ik nu ook weer m’n afstanden vergroten. Ik durfde namelijk niet meer verder te gaan dan 30-35 km. Dit ga ik weer uitbouwen door afgelopen week en komende week nog m’n rondjes van 30-35 km te maken, maar vanaf de week er op weer 40-45 km per rondje te maken. En ik moet dat dan ook wel echt doen, mits ik echt pijn heb en dus niet verder mag dan 25 km. Daarbij ben ik ook weer mijn benen aan het trainen in de sportschool. Iets wat ik ook echt niet meer durfde. Dit moet ik wel rustig opbouwen, maar dat ik dit weer ga doen maakt me super blij.

 

Liefs,

Kirsten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *