Ik ben trots op mezelf!

Als ik in de spiegel kijk, zie ik een kwetsbaar, maar zelfverzekerde jonge vrouw die trots is op zich zelf. Trots dat ze altijd eerlijk is, dat ze veel doorzettingsvermogen heeft en trots is op het feit dat ze hulp durft te vragen.

Een aantal jaar geleden was ik behoorlijk mollig. Ik voelde mij niet fijn in mijn lichaam. Ik at mijn emoties weg en durfde mezelf niet in de ogen aan te kijken. Bang om te breken. Als ik terug denk aan die tijd moet ik  een traantje wegpinken. Het is zo onwerkelijk om te bedenken dat ik vroeger zo bang was voor Jan en alleman, dat ik mezelf niet durfde en wilde zijn en dat ik niet gelukkig was. Het voelt alsof ik over iemand praat die niet bestaat. Maar ik weet dat het de waarheid was. En misschien maakt dat mij nog wel het meest trots op wie ik nu, vandaag de dag, ben.

Zelfverzekerd, kwetsbaar, gemotiveerd.

Jaren lang voerde ik een strijd met mezelf. Diep van binnen wist ik dat ik mezelf mocht en kon zijn. Ik durfde het alleen niet. Het gevolg was dat ik mezelf schuil hield en me anders voor deed dan ik wilde. Bang voor de reacties van klasgenootjes. Met de hulp van een hele fijne psycholoog heb ik geleerd dat ik mezelf mag zijn. En dat is zo fijn. Ik ben mijn ouders ook heel dankbaar dat zij mij die handgrepen hebben gegeven toen ik jong was.

Ik was best dik. Onzeker en ontvluchte graag de werkelijkheid. Wat een verschil met vandaag. Altijd al had ik doorzettingsvermogen, maar toen op een andere manier. Destijds vocht ik dagelijks voor mezelf, om de dag door te komen. Nu sta ik vaak in de sportschool, ben ik heel trots als ik in de spiegel kijk. Hoe vaak ik wel niet heb gehoord dat ik er niet toe doe, of dat ik dik was kan ik niet op twee handen tellen. In plaats van dat ik met de pakken neer ging zitten, hield ik altijd in mijn achterhoofd dat het “later” altijd beter zou zijn. En kijk waar ik nu sta!

Op mijn fysieke transformatie ben ik onwijs trots. Het laat mij weten dat ik op de goede weg bezig ben. Maar mijn mentale transformatie ook heel knap. Ik cijfer mezelf niet meer weg, durf open te zijn en sta steeds meer open voor feedback.

De basisschool docent vertelde mijn ouders dat ik waarschijnlijk wel op mijn max was met vmbo-kader (waar niks mis mee is!), maar momenteel volg ik wel een hbo opleiding. Dat geeft mij zo’n enorme kick! Laten zien dat ik het toch wel kan, zonder dat anderen dat hadden verwacht.

 

 

Ben jij trots op jezelf? En zo ja, waar uit zich dat in?

2 Reacties

  1. 5 februari 2018 / 16:41

    Wat een mooi artikel! Je mag, als ik het zo lees, ook zeker trots zijn op jezelf!

    Ik herken mijzelf wel deels in jouw verhaal. ik kreeg vroeger continue te horen dat ik op sportgebied toch niet verder zou komen (was niet lenig genoeg, niet snel genoeg etc, hoe hard ik ook mijn best deed). Train nu voor een halve triathlon, niks is onmogelijk!

    Ga vooral zo door 😀

    • Kirsten
      Auteur
      5 februari 2018 / 17:25

      Bedankt voor je reactie Elana! Precies, zolang je in jezelf geloofd is er een hele hoop mogelijk! En wat gaaf, een halve triathlon! Heel veel succes met de voorbereiding!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *