Weer terug naar school? Burn-out vs. Kirsten 0-1 + dieptepunt?

Hee! Sorry dat je de afgelopen 3 weken iets minder van mij hoorde. Ik ga je vandaag vertellen waar dat door kwam en hoe het nu gaat. Lees je snel mee?

Eenzaam gevoel

De reden waarom het de afgelopen weken wat rustiger was, was omdat ik me wat eenzaam voelde, terwijl ik weet dat het niet nodig is. Ik vind het lastig om te vertellen wat ik echt bedoel. Want ik heb genoeg lieve mensen om mij heen en ik vind het ook heel fijn om vaak alleen te zijn. 9 van de 10 keer voel ik mij alles behalve eenzaam en alleen. Maar de afgelopen weken was dit een beetje anders. Ik voelde me down, wilde niks anders dan slapen en janken en alles werd al snel te veel. Het liefst praat ik hier niet over, maar ik wil juist taboes doorbreken en niet de standaard blogger zijn die alleen de leuke dingen in het leven deelt.

Bijna al mijn vriendinnen hebben een super fijne relatie en daar ben ik natuurlijk heel blij mee. In augustus ben ik “alweer” twee jaar single en daar is eigenlijk niet veel mis mee. Ik denk dat het juist heel goed voor mij is. Op deze manier leer ik nog beter voor mezelf te zorgen, ook als het minder goed gaat en kan ik niet zo snel de hulp van mijn vriendje erbij halen. Maar ik kan niet ontkennen dat ik het verschrikkelijk mis. Mijn ex is een toffe gast en ondanks dat ik hem niet meer mis, mis ik het gevoel wel. Dat samen zijn, het hebben van een maatje waar je altijd mee kan chillen en waar je alles mee deelt. Je kut dag, je gekke momentjes, waar je geen schaamte voor hebt en waar je altijd jezelf bent. Dat mis ik. Dat lachen om grapjes die alleen jullie 2 begrijpen, het de hele dag in bed chillen en vooral het verliefd zijn. Ik ben echt dól op de liefde en vind het kut dat mijn liefdesleven alles behalve tof is momenteel. Daar kan ik me soms, met vlagen, heel kut over voelen en dat heb ik nooit echt uitgesproken. Ik denk dat de mensen die echt dichtbij mij staan dit wel weten, maar jullie zullen dit vast niet weten. Ik weet dat je liefde niet kan (en moet) afdwingen en het gewoon op je af moet laten komen.. Maar soms!? Pff, haha. Ik denk dat ik het gewoon te graag wil waardoor het allemaal ruk is, of zo. Ik weet het niet, heb er niet perse een verklaring voor en zou het (heel) leuk vinden als er dit jaar weer een nieuwe vlam op mijn pad komt. Duimen jullie mee? ;p

 

Back to School!? 

De week voor de mei vakantie, nu dus 2 weken geleden, is het laatste blok van dit schooljaar begonnen. Jezus mensen hoezo gaat dit zo snel!? Ik vind het bizar. Dit blok heb ik mezelf voor genomen weer naar school te gaan. Ik zou 1 vak volgen van vorig jaar. Het is hele interessante materie (gaat over gedragsverandering), maar wel veel en vaak ook wel taaie stof (veel literatuur, zowel Nederlands als Engels). Mijn idee was om dit vak gewoon in een klas te volgen zodat ik makkelijker in het ritme kom en de werkcolleges  goed kan volgen. Alleen wordt het werkcollege in een soort lokaal gegeven waar ik mij echt niét kan concentreren. Ze noemen het de huiskamer en is echt de grootste, meest irritante ruimte ever om college te hebben. Volgens mij kunnen mensen zonder ADD/ADHD/burn-out zich daar al moeilijk concentreren, laat staan iemand mét. Ik heb wel eens tegen een docent gezegd dat het niet zo’n hele handige plek is om college te volgen/geven (het was eerst een studieruimte) en toen kreeg ik als antwoord “je leert je er maar concentreren”. Ik heb toen maar netjes m’n mond gehouden, maar dat vond ik wel erg lastig, haha.

Goed. Het vak volg ik dus wel, maar dan alleen! Zo zit ik nu ook op school te werken. Hoorcolleges door te nemen, literatuur te lezen en notities te maken. En weetje? Ik zeg het gewoon. Ik heb dit echt gemist. Ik vind leren echt leuk, ik wil altijd nieuwe dingen te weten komen en nieuwe dingen leren. Dat heb ik de laatste maanden wel echt gemist. Ik kon niet anders, maar ik miste het wel heel erg. Straks als het tentamen er aan komt zal ik waarschijnlijk anders praten, maar over het algemeen vind ik het echt leuk om dingen te leren. Het voelt voor mij wel echt als een soort overwinning dat ik weer op school rond loop. Eigenlijk zou ik de week voor de mei vakantie al gaan, maar toen zat ik er echt even doorheen. Eerst was ik ook een beetje “bang” om naar school te gaan.

Maar ik ben heel blij dat ik er weer ben. Ik kan hier fijn studeren, zonder dat ik afgeleid word door alles wat in mijn kamer staat. Het kost soms wat energie, bloed, zweet en heel veel tranen, maar uiteindelijk komt het goed.

Burn-out versus Kirsten 0-1! 

 

2 Reacties

  1. 9 mei 2018 / 11:43

    Ik duim alvast mee voor jou voor een mooie relatie.
    Ik herken het heel erg, alle vriendinnen hebben een leuke vent en ik ben al 2 jaar alleen en ook al overleef ik dat uiteraard wel, veel dingen zijn toch net een tikje mooier met z’n tweetjes.

    • Kirsten
      Auteur
      9 mei 2018 / 17:36

      Lief van je Annelies! Ja precies, ik overleef het prima zonder, maar samen is toch leuker!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *